https://imameli.az/ az Allah - İmamEli.az DataLife Engine https://imameli.az/allah/701-xlasn-6-mrtbsi-kr-ednlrdn-ariflrdk.html https://imameli.az/allah/701-xlasn-6-mrtbsi-kr-ednlrdn-ariflrdk.html imameli.az Fri, 08 Jun 2018 14:21:16 +0400

İxlasın 6 mərtəbəsi: şükür edənlərdən ariflərədək.

İxlasın bir neçə mərtəbəsi və dərəcəsi vardır ki, onlarla tanış olaq:


1. Şükür edənlərin mərtəbəsi. Şükür edənlər o kəslərdir ki, Allaha ibadət edərlər ki, verdiyi nemətlərin şükrünü yerinə yetirə bilsinlər. İmam Əlinin (ə) də buyurduğu kimi, bu ibadət – azadilərin ibadətidir.



2. Müqərriblərin mərtəbəsi. Müqərriblər o kəslərdir ki, Allaha yaxın olmaq üçün Ona pərəstiş edərlər. Bu insan öz nöqsanlarını aradan qaldırmağa çalışar ki, Allaha yaxın ola bilsin. Hədislərin də buyurduğu kimi, İlahi əxlaqa bürünməyə çalışar.



3. Həya əhlinin mərtəbəsi. Bu, o kəslərdir ki, ibadət və pərəstişdəki niyyətləri Allahdan həya etməkdir. Çünki yaxşı bilirlər ki, Allahın onların batinindən xəbərləri vardır. O şey ki, zehnlərindən keçirdirlər – Allah ondan agahdır.



4. Mutələzzizinlərin mərtəbəsi. Onlar o kəslərdir ki, dünya nemətlərindən çox, Allah ibadətindən ləzzət alarlar. İmam Sadiq (ə) buyurur: “Ən yaxşı insanlar o kəslərdir ki, ibadətə qarşı eşqləri olar. Qəlbində onu sevər. Bədəni ilə onu yerinə yetirər. Özünü onun üçün hər bir fikirdən azad edər. Bu insanın qorxusu olmaz ki, hansı şəraitdə yaşayır, çətinlikdədir, yoxsa narahatlıqda”. (Həvzəh)



5. Muhibbinlərin mərtəbəsi. Onlar o kəslərdir ki, Allah ibadətində ən üstün dostluq məqamına çatıblar. Necə ki, İmam Əli (ə) buyurur: “Ey mənim Məbudum! Fərz edək ki, əzabına səbir etdim, bəs Sənin ayrılığına necə səbir edəcəyəm?!”.



6. Ariflərin mərtəbəsi. Ariflər o kəslərdir ki, ibadətdə hədəfləri pərəstişə layiq olan Kamali Mütləqdir. İmam Əli (ə) buyurur: “Ey mənim Məbudum! Səni atəşinin qorxusundan və behişt tamahından ibadət etmirəm. Əslində Səni ibadətə yeganə layiq hesab etmişəm”.]]>

İxlasın 6 mərtəbəsi: şükür edənlərdən ariflərədək.

İxlasın bir neçə mərtəbəsi və dərəcəsi vardır ki, onlarla tanış olaq:


1. Şükür edənlərin mərtəbəsi. Şükür edənlər o kəslərdir ki, Allaha ibadət edərlər ki, verdiyi nemətlərin şükrünü yerinə yetirə bilsinlər. İmam Əlinin (ə) də buyurduğu kimi, bu ibadət – azadilərin ibadətidir.



2. Müqərriblərin mərtəbəsi. Müqərriblər o kəslərdir ki, Allaha yaxın olmaq üçün Ona pərəstiş edərlər. Bu insan öz nöqsanlarını aradan qaldırmağa çalışar ki, Allaha yaxın ola bilsin. Hədislərin də buyurduğu kimi, İlahi əxlaqa bürünməyə çalışar.



3. Həya əhlinin mərtəbəsi. Bu, o kəslərdir ki, ibadət və pərəstişdəki niyyətləri Allahdan həya etməkdir. Çünki yaxşı bilirlər ki, Allahın onların batinindən xəbərləri vardır. O şey ki, zehnlərindən keçirdirlər – Allah ondan agahdır.



4. Mutələzzizinlərin mərtəbəsi. Onlar o kəslərdir ki, dünya nemətlərindən çox, Allah ibadətindən ləzzət alarlar. İmam Sadiq (ə) buyurur: “Ən yaxşı insanlar o kəslərdir ki, ibadətə qarşı eşqləri olar. Qəlbində onu sevər. Bədəni ilə onu yerinə yetirər. Özünü onun üçün hər bir fikirdən azad edər. Bu insanın qorxusu olmaz ki, hansı şəraitdə yaşayır, çətinlikdədir, yoxsa narahatlıqda”. (Həvzəh)



5. Muhibbinlərin mərtəbəsi. Onlar o kəslərdir ki, Allah ibadətində ən üstün dostluq məqamına çatıblar. Necə ki, İmam Əli (ə) buyurur: “Ey mənim Məbudum! Fərz edək ki, əzabına səbir etdim, bəs Sənin ayrılığına necə səbir edəcəyəm?!”.



6. Ariflərin mərtəbəsi. Ariflər o kəslərdir ki, ibadətdə hədəfləri pərəstişə layiq olan Kamali Mütləqdir. İmam Əli (ə) buyurur: “Ey mənim Məbudum! Səni atəşinin qorxusundan və behişt tamahından ibadət etmirəm. Əslində Səni ibadətə yeganə layiq hesab etmişəm”. ]]>

İxlasın 6 mərtəbəsi: şükür edənlərdən ariflərədək.

İxlasın bir neçə mərtəbəsi və dərəcəsi vardır ki, onlarla tanış olaq:


1. Şükür edənlərin mərtəbəsi. Şükür edənlər o kəslərdir ki, Allaha ibadət edərlər ki, verdiyi nemətlərin şükrünü yerinə yetirə bilsinlər. İmam Əlinin (ə) də buyurduğu kimi, bu ibadət – azadilərin ibadətidir.



2. Müqərriblərin mərtəbəsi. Müqərriblər o kəslərdir ki, Allaha yaxın olmaq üçün Ona pərəstiş edərlər. Bu insan öz nöqsanlarını aradan qaldırmağa çalışar ki, Allaha yaxın ola bilsin. Hədislərin də buyurduğu kimi, İlahi əxlaqa bürünməyə çalışar.



3. Həya əhlinin mərtəbəsi. Bu, o kəslərdir ki, ibadət və pərəstişdəki niyyətləri Allahdan həya etməkdir. Çünki yaxşı bilirlər ki, Allahın onların batinindən xəbərləri vardır. O şey ki, zehnlərindən keçirdirlər – Allah ondan agahdır.



4. Mutələzzizinlərin mərtəbəsi. Onlar o kəslərdir ki, dünya nemətlərindən çox, Allah ibadətindən ləzzət alarlar. İmam Sadiq (ə) buyurur: “Ən yaxşı insanlar o kəslərdir ki, ibadətə qarşı eşqləri olar. Qəlbində onu sevər. Bədəni ilə onu yerinə yetirər. Özünü onun üçün hər bir fikirdən azad edər. Bu insanın qorxusu olmaz ki, hansı şəraitdə yaşayır, çətinlikdədir, yoxsa narahatlıqda”. (Həvzəh)



5. Muhibbinlərin mərtəbəsi. Onlar o kəslərdir ki, Allah ibadətində ən üstün dostluq məqamına çatıblar. Necə ki, İmam Əli (ə) buyurur: “Ey mənim Məbudum! Fərz edək ki, əzabına səbir etdim, bəs Sənin ayrılığına necə səbir edəcəyəm?!”.



6. Ariflərin mərtəbəsi. Ariflər o kəslərdir ki, ibadətdə hədəfləri pərəstişə layiq olan Kamali Mütləqdir. İmam Əli (ə) buyurur: “Ey mənim Məbudum! Səni atəşinin qorxusundan və behişt tamahından ibadət etmirəm. Əslində Səni ibadətə yeganə layiq hesab etmişəm”. ]]> https://imameli.az/allah/700-hd-vfa-etmyin-10-mkafat.html https://imameli.az/allah/700-hd-vfa-etmyin-10-mkafat.html imameli.az Fri, 08 Jun 2018 11:14:57 +0400

Əhdə vəfa etməyin 10 mükafatı.

Əgər insan söz verib, əhd bağlayarsa insani fitrətinə, İlahi əxlaqına və dini əhkama görə gərək ona əməl etsin. Allah Təala buyurur: “Və əhd-peymanınıza (istər Allahın sizlə olan əhd-peymanı olsun, istər sizin Allahla olan əhd-peymanınız, yaxud sizin özünüzün bir-birinizlə olan əhd-peymanınız) vəfa edin. Həqiqətən (Qiyamət günü) peymandan soruşulacaqdır (peyman sahibindən, ya canlandırılaraq peymanın özündən soruşacaqlar)”. (“İsra” 34).

Əhdə vəfa etmək İlahi bir vacibatdır ki, insan gərək verdiyin sözün arxasında dayana bilsin. Verdiyi sözə əməl etməmək həm əxlaqi və həm də dini cəhətdən ən çirkin əməl hesab olunur. (Erfan)

Quranın nəzərinə görə əhdə vəfa etmək – təqvanın nişanəsidir. “Xeyr, (müsəlmanların sizin üzərinizdə haqları var, çünki) kim öz(ünün dinə sadiq qalmaq barəsindəki) əhdinə vəfa etsə və təqvalı olsa, şübhəsiz, Allah da təqvalıları sevir (və Allahın dostunun başqaları üzərində haqqı vardır)”. (“Ali-İmran” 76).

İmam Hüseyn (ə) buyurur: “İnsan o zamana qədər ki, vədə verməz – azaddır. Ancaq o zaman ki, vədə verər – məsuliyyətin altına girər və vədinə əməl etməyincə xilas olmaz”.

Əhdə vəfa etməyin faydaları:

1. Müttəqinlərin məqamıdır. “Yaxşılıq yalnız üzlərinizi (ibadət üçün) şərq və qərbə tərəf çevirmək deyildir. Lakin həqiqi yaxşılıq Allaha, axirət gününə, mələklərə, (səmavi) kitaba və peyğəmbərlərə iman gətirən ... əhd-peyman bağlayan zaman öz əhdinə vəfalı olanlar... kəs(in iman və əməli)dir”. (“Bəqərə” 177).

2. Sadiqinlərin məqamıdır. “O kəs sadiqdir ki, öz əhdinə əməl edər”.

3. Dünyasının gözəl sonu. “Dünyasının gözəl sonlanması – insanın əhdinə vəfa etməsinin səmərəsidir”.

4. Xilas olmaqdır. “Həqiqətən (İslamın əqidə əsaslarına) iman gətirənlər nicat tapdılar. Və o kəslər ki, özlərinin (xalqla və yaradanla) əmanətlərinə və (Allahın onlarla bağladığı, yaxud özləri öz aralarında bağladıqları və ya camaatla bağladıqları) əhd-peymanlarına riayət edirlər”. (“Muminun” 1-8).

5. Allahın sevgisini cəlb edər. “Mənim əhd-peymanıma vəfa edin ki, Mən də sizin əhd-peymanınıza vəfa edim (sizin əhd-peymanınız – itaət, Mənimki isə savab və mükafat verməkdir). Və yalnız Məndən qorxun!”. (“Bəqərə” 40).

6. İlahi mükafat. “Allahın əhdini ucuz qiymətə satmayın. (Onun əhdlərini pozmaqla dünya malı əldə etməyin.) Həqiqətən, əgər bilsəniz, Allah yanında olan sizin üçün daha yaxşıdır”.(“Nəhl” 95).

7. Peyğəmbərə (s) yaxınlaşmaqdır. Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “Qiyamət günü sizlərdən mənə ən yaxın olanı – sizin düz danışanınız, əmanətdarınız, əhdinə vəfa edəniniz, xoş əxlaqlınız və insanlara ən yaxın olanınızdır”.

8. İman nemətindən bəhrələnmək. Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “O kəs ki, insanlarla rəftarda onlara zülm etməz, yalan danışmaz, vədəsinə vəfasız çıxmaz, səxavəti kamil, ədaləti aşkardır – onunla qardaşlıq etmək vacib və qeybət olunması haramdır”.

9. Behiştin zəmanəti. Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “6 şeyi mənim üçün zəmanət edin ki, mən də behişti sizin üçün zəmanət edim: danışanda doğruluq, əhdə vəfa etmək, əmanəti qaytarmaq, iffət, günaha göz yummaq, əli (halal olmayandan) saxlamaq”.

10. Ən üstün sondur. İmam Səccad (ə) buyurur: “İşlərin ən yaxşı başlanğıcı – sədaqət və düz danışmaq, ən yaxşı sonu – vəfadır”.]]>

Əhdə vəfa etməyin 10 mükafatı.

Əgər insan söz verib, əhd bağlayarsa insani fitrətinə, İlahi əxlaqına və dini əhkama görə gərək ona əməl etsin. Allah Təala buyurur: “Və əhd-peymanınıza (istər Allahın sizlə olan əhd-peymanı olsun, istər sizin Allahla olan əhd-peymanınız, yaxud sizin özünüzün bir-birinizlə olan əhd-peymanınız) vəfa edin. Həqiqətən (Qiyamət günü) peymandan soruşulacaqdır (peyman sahibindən, ya canlandırılaraq peymanın özündən soruşacaqlar)”. (“İsra” 34).

Əhdə vəfa etmək İlahi bir vacibatdır ki, insan gərək verdiyin sözün arxasında dayana bilsin. Verdiyi sözə əməl etməmək həm əxlaqi və həm də dini cəhətdən ən çirkin əməl hesab olunur. (Erfan)

Quranın nəzərinə görə əhdə vəfa etmək – təqvanın nişanəsidir. “Xeyr, (müsəlmanların sizin üzərinizdə haqları var, çünki) kim öz(ünün dinə sadiq qalmaq barəsindəki) əhdinə vəfa etsə və təqvalı olsa, şübhəsiz, Allah da təqvalıları sevir (və Allahın dostunun başqaları üzərində haqqı vardır)”. (“Ali-İmran” 76).

İmam Hüseyn (ə) buyurur: “İnsan o zamana qədər ki, vədə verməz – azaddır. Ancaq o zaman ki, vədə verər – məsuliyyətin altına girər və vədinə əməl etməyincə xilas olmaz”.

Əhdə vəfa etməyin faydaları:

1. Müttəqinlərin məqamıdır. “Yaxşılıq yalnız üzlərinizi (ibadət üçün) şərq və qərbə tərəf çevirmək deyildir. Lakin həqiqi yaxşılıq Allaha, axirət gününə, mələklərə, (səmavi) kitaba və peyğəmbərlərə iman gətirən ... əhd-peyman bağlayan zaman öz əhdinə vəfalı olanlar... kəs(in iman və əməli)dir”. (“Bəqərə” 177).

2. Sadiqinlərin məqamıdır. “O kəs sadiqdir ki, öz əhdinə əməl edər”.

3. Dünyasının gözəl sonu. “Dünyasının gözəl sonlanması – insanın əhdinə vəfa etməsinin səmərəsidir”.

4. Xilas olmaqdır. “Həqiqətən (İslamın əqidə əsaslarına) iman gətirənlər nicat tapdılar. Və o kəslər ki, özlərinin (xalqla və yaradanla) əmanətlərinə və (Allahın onlarla bağladığı, yaxud özləri öz aralarında bağladıqları və ya camaatla bağladıqları) əhd-peymanlarına riayət edirlər”. (“Muminun” 1-8).

5. Allahın sevgisini cəlb edər. “Mənim əhd-peymanıma vəfa edin ki, Mən də sizin əhd-peymanınıza vəfa edim (sizin əhd-peymanınız – itaət, Mənimki isə savab və mükafat verməkdir). Və yalnız Məndən qorxun!”. (“Bəqərə” 40).

6. İlahi mükafat. “Allahın əhdini ucuz qiymətə satmayın. (Onun əhdlərini pozmaqla dünya malı əldə etməyin.) Həqiqətən, əgər bilsəniz, Allah yanında olan sizin üçün daha yaxşıdır”.(“Nəhl” 95).

7. Peyğəmbərə (s) yaxınlaşmaqdır. Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “Qiyamət günü sizlərdən mənə ən yaxın olanı – sizin düz danışanınız, əmanətdarınız, əhdinə vəfa edəniniz, xoş əxlaqlınız və insanlara ən yaxın olanınızdır”.

8. İman nemətindən bəhrələnmək. Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “O kəs ki, insanlarla rəftarda onlara zülm etməz, yalan danışmaz, vədəsinə vəfasız çıxmaz, səxavəti kamil, ədaləti aşkardır – onunla qardaşlıq etmək vacib və qeybət olunması haramdır”.

9. Behiştin zəmanəti. Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “6 şeyi mənim üçün zəmanət edin ki, mən də behişti sizin üçün zəmanət edim: danışanda doğruluq, əhdə vəfa etmək, əmanəti qaytarmaq, iffət, günaha göz yummaq, əli (halal olmayandan) saxlamaq”.

10. Ən üstün sondur. İmam Səccad (ə) buyurur: “İşlərin ən yaxşı başlanğıcı – sədaqət və düz danışmaq, ən yaxşı sonu – vəfadır”. ]]>

Əhdə vəfa etməyin 10 mükafatı.

Əgər insan söz verib, əhd bağlayarsa insani fitrətinə, İlahi əxlaqına və dini əhkama görə gərək ona əməl etsin. Allah Təala buyurur: “Və əhd-peymanınıza (istər Allahın sizlə olan əhd-peymanı olsun, istər sizin Allahla olan əhd-peymanınız, yaxud sizin özünüzün bir-birinizlə olan əhd-peymanınız) vəfa edin. Həqiqətən (Qiyamət günü) peymandan soruşulacaqdır (peyman sahibindən, ya canlandırılaraq peymanın özündən soruşacaqlar)”. (“İsra” 34).

Əhdə vəfa etmək İlahi bir vacibatdır ki, insan gərək verdiyin sözün arxasında dayana bilsin. Verdiyi sözə əməl etməmək həm əxlaqi və həm də dini cəhətdən ən çirkin əməl hesab olunur. (Erfan)

Quranın nəzərinə görə əhdə vəfa etmək – təqvanın nişanəsidir. “Xeyr, (müsəlmanların sizin üzərinizdə haqları var, çünki) kim öz(ünün dinə sadiq qalmaq barəsindəki) əhdinə vəfa etsə və təqvalı olsa, şübhəsiz, Allah da təqvalıları sevir (və Allahın dostunun başqaları üzərində haqqı vardır)”. (“Ali-İmran” 76).

İmam Hüseyn (ə) buyurur: “İnsan o zamana qədər ki, vədə verməz – azaddır. Ancaq o zaman ki, vədə verər – məsuliyyətin altına girər və vədinə əməl etməyincə xilas olmaz”.

Əhdə vəfa etməyin faydaları:

1. Müttəqinlərin məqamıdır. “Yaxşılıq yalnız üzlərinizi (ibadət üçün) şərq və qərbə tərəf çevirmək deyildir. Lakin həqiqi yaxşılıq Allaha, axirət gününə, mələklərə, (səmavi) kitaba və peyğəmbərlərə iman gətirən ... əhd-peyman bağlayan zaman öz əhdinə vəfalı olanlar... kəs(in iman və əməli)dir”. (“Bəqərə” 177).

2. Sadiqinlərin məqamıdır. “O kəs sadiqdir ki, öz əhdinə əməl edər”.

3. Dünyasının gözəl sonu. “Dünyasının gözəl sonlanması – insanın əhdinə vəfa etməsinin səmərəsidir”.

4. Xilas olmaqdır. “Həqiqətən (İslamın əqidə əsaslarına) iman gətirənlər nicat tapdılar. Və o kəslər ki, özlərinin (xalqla və yaradanla) əmanətlərinə və (Allahın onlarla bağladığı, yaxud özləri öz aralarında bağladıqları və ya camaatla bağladıqları) əhd-peymanlarına riayət edirlər”. (“Muminun” 1-8).

5. Allahın sevgisini cəlb edər. “Mənim əhd-peymanıma vəfa edin ki, Mən də sizin əhd-peymanınıza vəfa edim (sizin əhd-peymanınız – itaət, Mənimki isə savab və mükafat verməkdir). Və yalnız Məndən qorxun!”. (“Bəqərə” 40).

6. İlahi mükafat. “Allahın əhdini ucuz qiymətə satmayın. (Onun əhdlərini pozmaqla dünya malı əldə etməyin.) Həqiqətən, əgər bilsəniz, Allah yanında olan sizin üçün daha yaxşıdır”.(“Nəhl” 95).

7. Peyğəmbərə (s) yaxınlaşmaqdır. Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “Qiyamət günü sizlərdən mənə ən yaxın olanı – sizin düz danışanınız, əmanətdarınız, əhdinə vəfa edəniniz, xoş əxlaqlınız və insanlara ən yaxın olanınızdır”.

8. İman nemətindən bəhrələnmək. Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “O kəs ki, insanlarla rəftarda onlara zülm etməz, yalan danışmaz, vədəsinə vəfasız çıxmaz, səxavəti kamil, ədaləti aşkardır – onunla qardaşlıq etmək vacib və qeybət olunması haramdır”.

9. Behiştin zəmanəti. Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “6 şeyi mənim üçün zəmanət edin ki, mən də behişti sizin üçün zəmanət edim: danışanda doğruluq, əhdə vəfa etmək, əmanəti qaytarmaq, iffət, günaha göz yummaq, əli (halal olmayandan) saxlamaq”.

10. Ən üstün sondur. İmam Səccad (ə) buyurur: “İşlərin ən yaxşı başlanğıcı – sədaqət və düz danışmaq, ən yaxşı sonu – vəfadır”. ]]> https://imameli.az/allah/697-allahn-n-stn-bndlrinin-5-niansi.html https://imameli.az/allah/697-allahn-n-stn-bndlrinin-5-niansi.html imameli.az Fri, 08 Jun 2018 10:42:33 +0400

Allahın ən üstün bəndələrinin 5 nişanəsi.

İnsan kamala meyil edən bir varlıqdır. Ona görə də həmişə ən yaxşılardan olmağa çalışır. Allah Təala insana bu yolda yardım edir və ona ən yaxşı olmağın yollarını göstərir. İmam Rza (ə) Allahın bir vəlisi kimi bu yolları bizə tanıdır.

İmam Rza (ə) ən üstün Allah bəndəsini bizə belə tanıdır: “Onlar ki, nə zaman yaxşılıq etsələr – sevinərlər, nə zaman pislik etsələr – bağışlanmaq istəyərlər, nə zaman əta olunsalar – şükür edərlər, nə zaman bəla görsələr – səbir edərlər, nə zaman qəzəblənsələr – bağışlayarlar”. (Tebyan)

1. Onlar ki, nə zaman yaxşılıq etsələr – sevinərlər. Allah bəndələrinin ən üstün xüsusiyyəti odur ki, başqalarına yaxşılıq edən zaman bundan sevinər və şad olarlar. Ona görə də Qiyamətin sabahısı günü də sevinərlər. “Və o, yaxınlarının (Cənnətdəki doğmalarının, huri və qılmanların) yanına sevinc və şadlıqla qayıdar”. (“İnşiqaq” 9).

2. Nə zaman pislik etsələr – bağışlanma istəyərlər. Bu insanlar daima Allahla rabitədədirlər və etdikləri günahlarına görə tövbə edər və istiğfar edərlər. «Ey Rəbbimiz! Həqiqətən biz «Rəbbinizə iman gətirin!» deyə imana dəvət edən bir çağırışçını(n dəvətini) eşitdik və iman gətirdik. Ey Rəbbimiz, buna görə də günahlarımızı bizə bağışla, pisliklərimizi bizdən təmizlə və bizi yaxşı əməl sahiblərinin sırasında öldür!». (“Ali-İmran” 193).

3. Nə zaman əta olunarlar – şükür edərlər. Allah bəndəsi daima şükür halındadır, istər Allaha, istərsə də insanlara qarşı. İmam Rza (ə) buyurur: “O kəs ki, məxluqun şükrünü yerinə yetirməz, Böyük Allahın şükrünü yerinə yetirməmiş olar”.

4. Nə zaman bəla görsə - səbir edər. Səbir – Allah bəndələrinin ən üstün sifətlərindəndir. “Ey iman gətirənlər, səbir və namazdan kömək diləyin ki, həqiqətən Allah səbir edənlərlədir”. (“Bəqərə” 153).

5. Nə zaman qəzəblənsələr – bağışlayarlar. Yəni, bu insanlar öz qəzəblərini kontrol etməyi bacarırlar. “(Təqvalılar) həmin o kəslər(dirlər) ki, ... qəzəblərini udan və camaat(ın xətaların)dan keçənlərdirlər. Allah yaxşılıq edənləri sevir”. (“Ali-İmran” 134).]]>

Allahın ən üstün bəndələrinin 5 nişanəsi.

İnsan kamala meyil edən bir varlıqdır. Ona görə də həmişə ən yaxşılardan olmağa çalışır. Allah Təala insana bu yolda yardım edir və ona ən yaxşı olmağın yollarını göstərir. İmam Rza (ə) Allahın bir vəlisi kimi bu yolları bizə tanıdır.

İmam Rza (ə) ən üstün Allah bəndəsini bizə belə tanıdır: “Onlar ki, nə zaman yaxşılıq etsələr – sevinərlər, nə zaman pislik etsələr – bağışlanmaq istəyərlər, nə zaman əta olunsalar – şükür edərlər, nə zaman bəla görsələr – səbir edərlər, nə zaman qəzəblənsələr – bağışlayarlar”. (Tebyan)

1. Onlar ki, nə zaman yaxşılıq etsələr – sevinərlər. Allah bəndələrinin ən üstün xüsusiyyəti odur ki, başqalarına yaxşılıq edən zaman bundan sevinər və şad olarlar. Ona görə də Qiyamətin sabahısı günü də sevinərlər. “Və o, yaxınlarının (Cənnətdəki doğmalarının, huri və qılmanların) yanına sevinc və şadlıqla qayıdar”. (“İnşiqaq” 9).

2. Nə zaman pislik etsələr – bağışlanma istəyərlər. Bu insanlar daima Allahla rabitədədirlər və etdikləri günahlarına görə tövbə edər və istiğfar edərlər. «Ey Rəbbimiz! Həqiqətən biz «Rəbbinizə iman gətirin!» deyə imana dəvət edən bir çağırışçını(n dəvətini) eşitdik və iman gətirdik. Ey Rəbbimiz, buna görə də günahlarımızı bizə bağışla, pisliklərimizi bizdən təmizlə və bizi yaxşı əməl sahiblərinin sırasında öldür!». (“Ali-İmran” 193).

3. Nə zaman əta olunarlar – şükür edərlər. Allah bəndəsi daima şükür halındadır, istər Allaha, istərsə də insanlara qarşı. İmam Rza (ə) buyurur: “O kəs ki, məxluqun şükrünü yerinə yetirməz, Böyük Allahın şükrünü yerinə yetirməmiş olar”.

4. Nə zaman bəla görsə - səbir edər. Səbir – Allah bəndələrinin ən üstün sifətlərindəndir. “Ey iman gətirənlər, səbir və namazdan kömək diləyin ki, həqiqətən Allah səbir edənlərlədir”. (“Bəqərə” 153).

5. Nə zaman qəzəblənsələr – bağışlayarlar. Yəni, bu insanlar öz qəzəblərini kontrol etməyi bacarırlar. “(Təqvalılar) həmin o kəslər(dirlər) ki, ... qəzəblərini udan və camaat(ın xətaların)dan keçənlərdirlər. Allah yaxşılıq edənləri sevir”. (“Ali-İmran” 134). ]]>

Allahın ən üstün bəndələrinin 5 nişanəsi.

İnsan kamala meyil edən bir varlıqdır. Ona görə də həmişə ən yaxşılardan olmağa çalışır. Allah Təala insana bu yolda yardım edir və ona ən yaxşı olmağın yollarını göstərir. İmam Rza (ə) Allahın bir vəlisi kimi bu yolları bizə tanıdır.

İmam Rza (ə) ən üstün Allah bəndəsini bizə belə tanıdır: “Onlar ki, nə zaman yaxşılıq etsələr – sevinərlər, nə zaman pislik etsələr – bağışlanmaq istəyərlər, nə zaman əta olunsalar – şükür edərlər, nə zaman bəla görsələr – səbir edərlər, nə zaman qəzəblənsələr – bağışlayarlar”. (Tebyan)

1. Onlar ki, nə zaman yaxşılıq etsələr – sevinərlər. Allah bəndələrinin ən üstün xüsusiyyəti odur ki, başqalarına yaxşılıq edən zaman bundan sevinər və şad olarlar. Ona görə də Qiyamətin sabahısı günü də sevinərlər. “Və o, yaxınlarının (Cənnətdəki doğmalarının, huri və qılmanların) yanına sevinc və şadlıqla qayıdar”. (“İnşiqaq” 9).

2. Nə zaman pislik etsələr – bağışlanma istəyərlər. Bu insanlar daima Allahla rabitədədirlər və etdikləri günahlarına görə tövbə edər və istiğfar edərlər. «Ey Rəbbimiz! Həqiqətən biz «Rəbbinizə iman gətirin!» deyə imana dəvət edən bir çağırışçını(n dəvətini) eşitdik və iman gətirdik. Ey Rəbbimiz, buna görə də günahlarımızı bizə bağışla, pisliklərimizi bizdən təmizlə və bizi yaxşı əməl sahiblərinin sırasında öldür!». (“Ali-İmran” 193).

3. Nə zaman əta olunarlar – şükür edərlər. Allah bəndəsi daima şükür halındadır, istər Allaha, istərsə də insanlara qarşı. İmam Rza (ə) buyurur: “O kəs ki, məxluqun şükrünü yerinə yetirməz, Böyük Allahın şükrünü yerinə yetirməmiş olar”.

4. Nə zaman bəla görsə - səbir edər. Səbir – Allah bəndələrinin ən üstün sifətlərindəndir. “Ey iman gətirənlər, səbir və namazdan kömək diləyin ki, həqiqətən Allah səbir edənlərlədir”. (“Bəqərə” 153).

5. Nə zaman qəzəblənsələr – bağışlayarlar. Yəni, bu insanlar öz qəzəblərini kontrol etməyi bacarırlar. “(Təqvalılar) həmin o kəslər(dirlər) ki, ... qəzəblərini udan və camaat(ın xətaların)dan keçənlərdirlər. Allah yaxşılıq edənləri sevir”. (“Ali-İmran” 134). ]]> https://imameli.az/allah/667-allaha-tvkkl-etmk-insana-nlri-verir.html https://imameli.az/allah/667-allaha-tvkkl-etmk-insana-nlri-verir.html imameli.az Tue, 29 May 2018 13:27:37 +0400

Allaha təvəkkül etmək insana nələri verir?

Allaha təvəkkül edən insan Allahın sonsuz qüdrətinə etimad edərək, öz daxilində xüsusi bir hüzura çatır və rahatlıq əldə edir. Bu hüzurun sayəsində Allahın lütfünə daha çox ümidvar olur. Təvəkkül etmək bizə nə verir? (Tebyan)



1. Qəlb rahatlığı və hüzuru. “O kəsləri ki, iman gətiriblər və qəlbləri Allahı yada salmaqla rahatlıq tapır. Bilin! Qəlblər yalnız Allahı yada salmaqla rahatlıq tapır”. (“Rəd” 28). Bəli, imanlı insanların ürəyində elə bir hüzur vardır ki, başqalarında belə bir rahatlıq yoxdur. Allaha təvəkkül edən insan imanı sayəsində bu hüzura çatmışdır. Əlbəttə hər bir kəsin iman səviyyəsi Allaha olan diqqətin səviyyəsindən asılıdır.



2. Allaha ümidvar olmaq. Təvəkkülün bizə verdiyi bərəkətlərdən biri də Allaha ümidvar olmağımızdır. “De: «Ey Mənim (günah vasitəsi ilə) özlərinə zülm etməkdə həddi aşan bəndələrim, Allahın mərhəmətindən ümidinizi kəsməyin”. (“Zumər” 53). “Dedi: «Öz Rəbbinin rəhmətindən azğınlardan başqa kim naümid olar?!»”. (“Hicr” 56).

Əmirəl-möminin (ə) buyurur: “Necə qorxum ki, Sən mənim ümidimsən?”.


3. Razı olmaq. Allaha təvəkkül edən insan onun bütün istəkləri qarşısında təslim olar və təqdirinə razı olar. İnsanın Allahın ona verdiklərindən razı olması - Allahın insana verdiyi nə böyük hədiyyələrdən biridir. İmam Əli (ə) buyurur: “Hər kəs Allahın ona nəsib etdiyinə razı olarsa, rahat və asidə olar”. Allaha təvəkkül edən insan özündən başqa Qadir bir zata söykənər ki, heç bir zaman məşğlub edilməzr. Qorxunun daxilinə varmasına yol verməz.



4. Həyatda fəal olmaq. “Əl-Mizan” təfsirində oxuyuruq: “Bəşər maddi həyatda müvəffəq qazanmaq üçün iki şeyə ehtiyac duyur: biri maddi şeylərdir və biri də ruhi və mənəvi. İnsan öz hədəfinə çatmaq üçün lazım olan təbii vəsaitləri hazır etdikdən sonra, qarşısındakı maneələr ancaq mənəvi maneələr olar. O cümlədən: qorxu, qəm, süstlük, qəflət, bədbinlik. O zaman ki, insan öz ruhunu Allahın rəhmət kəndirinə bağlayar, ruhu o qədər güclənər ki, heç kəsə məğlub olmaz və qəti müvəffəqiyyətə çatar”. Bəli, təvəkkül insana qəlb qüvvəsi verər. Quranın bizə tövsiyə etdiyi təvəkkül - səy və çalışma ilə bir yerdə olan təvəkküldür.



5. Müqavimət göstərmək. Təvəkkül insanı güclü edər. İnsanın çətinliklər qarşısındakı müqavimətini gücləndirər. “Və onlara Nuhun hekayətini oxu. O zaman o, öz qövmünə demişdi: «Ey mənim qövmüm, əgər mənim (sizin aranızda) qalmağım (və ya peyğəmbərlik işləri ilə məşğul olmağım) və Allahın nişanələrini yada salmağım sizə ağır gəlirsə, (buna görə də məni öldürmək, ya sürgün etmək istəyirsinizsə) mən Allaha təvəkkül etdim”. (“Yunus” 71). İmam Baqir (ə) buyurur: “Hər kim Allaha təvəkkül edərsə və hər kim Allaha söykənərsə, döyüş və cihad meydanından qaçmaz”. Ona görə də hər kim güclü və müqavimətli olmaq istəyirsə gərək Allaha təvəkkül etsin. İmam Əli (ə) buyurur: “O kəs ki, Allaha təvəkkül edər, şübhələrin qaranlığı ona aydın olar. Qələbə qazanması üçün amillər hazır olar. Çətinliklərdən xilas olar”.



6. Şücaətli olmaq. Şücaətli olmaq daxili güc istəyir. Allaha söykənmədən bu iş mümkün deyildir. “Və kafirlərə və münafiqlərə (heç bir təklifdə) itaət etmə və (hələlik) onların sənə əziyyətlərinə əhəmiyyət vermə və Allaha təvəkkül et və Allah (bəndələrinin) işlər(in)ə vəkil olması və onları yoluna qoyması kifayət edər”. (“Əhzab” 48). İmam Əli (ə) buyurur: “Ey insanlar! Allaha təvəkkül edin və Ona etimad edin. Çünki insanı özündən qeyrisindən e htiyacsız edər”.
]]>

Allaha təvəkkül etmək insana nələri verir?

Allaha təvəkkül edən insan Allahın sonsuz qüdrətinə etimad edərək, öz daxilində xüsusi bir hüzura çatır və rahatlıq əldə edir. Bu hüzurun sayəsində Allahın lütfünə daha çox ümidvar olur. Təvəkkül etmək bizə nə verir? (Tebyan)



1. Qəlb rahatlığı və hüzuru. “O kəsləri ki, iman gətiriblər və qəlbləri Allahı yada salmaqla rahatlıq tapır. Bilin! Qəlblər yalnız Allahı yada salmaqla rahatlıq tapır”. (“Rəd” 28). Bəli, imanlı insanların ürəyində elə bir hüzur vardır ki, başqalarında belə bir rahatlıq yoxdur. Allaha təvəkkül edən insan imanı sayəsində bu hüzura çatmışdır. Əlbəttə hər bir kəsin iman səviyyəsi Allaha olan diqqətin səviyyəsindən asılıdır.



2. Allaha ümidvar olmaq. Təvəkkülün bizə verdiyi bərəkətlərdən biri də Allaha ümidvar olmağımızdır. “De: «Ey Mənim (günah vasitəsi ilə) özlərinə zülm etməkdə həddi aşan bəndələrim, Allahın mərhəmətindən ümidinizi kəsməyin”. (“Zumər” 53). “Dedi: «Öz Rəbbinin rəhmətindən azğınlardan başqa kim naümid olar?!»”. (“Hicr” 56).

Əmirəl-möminin (ə) buyurur: “Necə qorxum ki, Sən mənim ümidimsən?”.


3. Razı olmaq. Allaha təvəkkül edən insan onun bütün istəkləri qarşısında təslim olar və təqdirinə razı olar. İnsanın Allahın ona verdiklərindən razı olması - Allahın insana verdiyi nə böyük hədiyyələrdən biridir. İmam Əli (ə) buyurur: “Hər kəs Allahın ona nəsib etdiyinə razı olarsa, rahat və asidə olar”. Allaha təvəkkül edən insan özündən başqa Qadir bir zata söykənər ki, heç bir zaman məşğlub edilməzr. Qorxunun daxilinə varmasına yol verməz.



4. Həyatda fəal olmaq. “Əl-Mizan” təfsirində oxuyuruq: “Bəşər maddi həyatda müvəffəq qazanmaq üçün iki şeyə ehtiyac duyur: biri maddi şeylərdir və biri də ruhi və mənəvi. İnsan öz hədəfinə çatmaq üçün lazım olan təbii vəsaitləri hazır etdikdən sonra, qarşısındakı maneələr ancaq mənəvi maneələr olar. O cümlədən: qorxu, qəm, süstlük, qəflət, bədbinlik. O zaman ki, insan öz ruhunu Allahın rəhmət kəndirinə bağlayar, ruhu o qədər güclənər ki, heç kəsə məğlub olmaz və qəti müvəffəqiyyətə çatar”. Bəli, təvəkkül insana qəlb qüvvəsi verər. Quranın bizə tövsiyə etdiyi təvəkkül - səy və çalışma ilə bir yerdə olan təvəkküldür.



5. Müqavimət göstərmək. Təvəkkül insanı güclü edər. İnsanın çətinliklər qarşısındakı müqavimətini gücləndirər. “Və onlara Nuhun hekayətini oxu. O zaman o, öz qövmünə demişdi: «Ey mənim qövmüm, əgər mənim (sizin aranızda) qalmağım (və ya peyğəmbərlik işləri ilə məşğul olmağım) və Allahın nişanələrini yada salmağım sizə ağır gəlirsə, (buna görə də məni öldürmək, ya sürgün etmək istəyirsinizsə) mən Allaha təvəkkül etdim”. (“Yunus” 71). İmam Baqir (ə) buyurur: “Hər kim Allaha təvəkkül edərsə və hər kim Allaha söykənərsə, döyüş və cihad meydanından qaçmaz”. Ona görə də hər kim güclü və müqavimətli olmaq istəyirsə gərək Allaha təvəkkül etsin. İmam Əli (ə) buyurur: “O kəs ki, Allaha təvəkkül edər, şübhələrin qaranlığı ona aydın olar. Qələbə qazanması üçün amillər hazır olar. Çətinliklərdən xilas olar”.



6. Şücaətli olmaq. Şücaətli olmaq daxili güc istəyir. Allaha söykənmədən bu iş mümkün deyildir. “Və kafirlərə və münafiqlərə (heç bir təklifdə) itaət etmə və (hələlik) onların sənə əziyyətlərinə əhəmiyyət vermə və Allaha təvəkkül et və Allah (bəndələrinin) işlər(in)ə vəkil olması və onları yoluna qoyması kifayət edər”. (“Əhzab” 48). İmam Əli (ə) buyurur: “Ey insanlar! Allaha təvəkkül edin və Ona etimad edin. Çünki insanı özündən qeyrisindən e htiyacsız edər”. ]]>

Allaha təvəkkül etmək insana nələri verir?

Allaha təvəkkül edən insan Allahın sonsuz qüdrətinə etimad edərək, öz daxilində xüsusi bir hüzura çatır və rahatlıq əldə edir. Bu hüzurun sayəsində Allahın lütfünə daha çox ümidvar olur. Təvəkkül etmək bizə nə verir? (Tebyan)



1. Qəlb rahatlığı və hüzuru. “O kəsləri ki, iman gətiriblər və qəlbləri Allahı yada salmaqla rahatlıq tapır. Bilin! Qəlblər yalnız Allahı yada salmaqla rahatlıq tapır”. (“Rəd” 28). Bəli, imanlı insanların ürəyində elə bir hüzur vardır ki, başqalarında belə bir rahatlıq yoxdur. Allaha təvəkkül edən insan imanı sayəsində bu hüzura çatmışdır. Əlbəttə hər bir kəsin iman səviyyəsi Allaha olan diqqətin səviyyəsindən asılıdır.



2. Allaha ümidvar olmaq. Təvəkkülün bizə verdiyi bərəkətlərdən biri də Allaha ümidvar olmağımızdır. “De: «Ey Mənim (günah vasitəsi ilə) özlərinə zülm etməkdə həddi aşan bəndələrim, Allahın mərhəmətindən ümidinizi kəsməyin”. (“Zumər” 53). “Dedi: «Öz Rəbbinin rəhmətindən azğınlardan başqa kim naümid olar?!»”. (“Hicr” 56).

Əmirəl-möminin (ə) buyurur: “Necə qorxum ki, Sən mənim ümidimsən?”.


3. Razı olmaq. Allaha təvəkkül edən insan onun bütün istəkləri qarşısında təslim olar və təqdirinə razı olar. İnsanın Allahın ona verdiklərindən razı olması - Allahın insana verdiyi nə böyük hədiyyələrdən biridir. İmam Əli (ə) buyurur: “Hər kəs Allahın ona nəsib etdiyinə razı olarsa, rahat və asidə olar”. Allaha təvəkkül edən insan özündən başqa Qadir bir zata söykənər ki, heç bir zaman məşğlub edilməzr. Qorxunun daxilinə varmasına yol verməz.



4. Həyatda fəal olmaq. “Əl-Mizan” təfsirində oxuyuruq: “Bəşər maddi həyatda müvəffəq qazanmaq üçün iki şeyə ehtiyac duyur: biri maddi şeylərdir və biri də ruhi və mənəvi. İnsan öz hədəfinə çatmaq üçün lazım olan təbii vəsaitləri hazır etdikdən sonra, qarşısındakı maneələr ancaq mənəvi maneələr olar. O cümlədən: qorxu, qəm, süstlük, qəflət, bədbinlik. O zaman ki, insan öz ruhunu Allahın rəhmət kəndirinə bağlayar, ruhu o qədər güclənər ki, heç kəsə məğlub olmaz və qəti müvəffəqiyyətə çatar”. Bəli, təvəkkül insana qəlb qüvvəsi verər. Quranın bizə tövsiyə etdiyi təvəkkül - səy və çalışma ilə bir yerdə olan təvəkküldür.



5. Müqavimət göstərmək. Təvəkkül insanı güclü edər. İnsanın çətinliklər qarşısındakı müqavimətini gücləndirər. “Və onlara Nuhun hekayətini oxu. O zaman o, öz qövmünə demişdi: «Ey mənim qövmüm, əgər mənim (sizin aranızda) qalmağım (və ya peyğəmbərlik işləri ilə məşğul olmağım) və Allahın nişanələrini yada salmağım sizə ağır gəlirsə, (buna görə də məni öldürmək, ya sürgün etmək istəyirsinizsə) mən Allaha təvəkkül etdim”. (“Yunus” 71). İmam Baqir (ə) buyurur: “Hər kim Allaha təvəkkül edərsə və hər kim Allaha söykənərsə, döyüş və cihad meydanından qaçmaz”. Ona görə də hər kim güclü və müqavimətli olmaq istəyirsə gərək Allaha təvəkkül etsin. İmam Əli (ə) buyurur: “O kəs ki, Allaha təvəkkül edər, şübhələrin qaranlığı ona aydın olar. Qələbə qazanması üçün amillər hazır olar. Çətinliklərdən xilas olar”.



6. Şücaətli olmaq. Şücaətli olmaq daxili güc istəyir. Allaha söykənmədən bu iş mümkün deyildir. “Və kafirlərə və münafiqlərə (heç bir təklifdə) itaət etmə və (hələlik) onların sənə əziyyətlərinə əhəmiyyət vermə və Allaha təvəkkül et və Allah (bəndələrinin) işlər(in)ə vəkil olması və onları yoluna qoyması kifayət edər”. (“Əhzab” 48). İmam Əli (ə) buyurur: “Ey insanlar! Allaha təvəkkül edin və Ona etimad edin. Çünki insanı özündən qeyrisindən e htiyacsız edər”. ]]> https://imameli.az/allah/665-yqinin-nianlri-yqin-v-vr.html https://imameli.az/allah/665-yqinin-nianlri-yqin-v-vr.html imameli.az Tue, 29 May 2018 12:58:53 +0400

Yəqinin nişanələri. Yəqin və vərə


İmam Əli (ə) buyurur: “Üç şey yəqinin nişanələrindəndir: arzuların qısa olması, əməldə ixlas, dünyaya rəğbətsizlik”. (Avini)

İmam Sadiq (ə) buyurur: «Allah imanı yeddi hissəyə bölüb: yaxşılıq, düzlük və doğruçuluq, yəqinlik, razılıq, vəfadarlıq, elm və səbir».

İmam Əli (ə) buyurur: «İmanın ən üstünü (Allah barəsində) yəqinliyin gözəl şəkildə olmasıdır».

İmam Sadiq (ə) buyurur: «Mömin dində qüvvətli, yumşaqlıqda uzaqgörəndir. İmanı yəqinliklədir. (Dini) başa düşməyə həris, doğru yolu getməkdə şövqlüdür... İş və çətinliklərinin olmasına baxmayaraq, namazını tərk etmir».

Allahın Peyğəmbəri (s) buyurur: «İman 10 şeydədir: tanımaq, (Allaha) itaət, elm, əməl, pəhrizkarlıq, çalışqanlıq, səbir, yəqinlik, razılıq, (Allah qarşısında) təslim olmaq. Bu on sütundan hər hansı biri çatmasa, imanın nəzmi pozular».

İmam Sadiq (ə) buyurur: «Qəlb heç vaxt haqqın batil və batilin haqq olmasına yəqinlik tapmaz».

İmam Səccad (ə) buyurur: «Zahidliyin ən ali dərəcəsi, «vərə»nin (günahlardan çəkinməyin) ən aşağı dərəcəsidir, «vərə»nin ən yüksək dərəcəsi yəqinin ən aşağı dərəcəsidir. Yəqinliyin ən yüksək dərəcəsi (Allahdan) razılığın ən aşağı dərəcəsidir».

İmam Əli (ə) buyurur: «Çox qorxaq olmaq ruhun acizliyi və yəqinin süstlüyündəndir».

İmam Əli (ə) buyurur: «Yəqinlik qəm-qüssəni necə də gözəl yox edir».]]>

İmam Əli (ə) buyurur: “Üç şey yəqinin nişanələrindəndir: arzuların qısa olması, əməldə ixlas, dünyaya rəğbətsizlik”. (Avini)

İmam Sadiq (ə) buyurur: «Allah imanı yeddi hissəyə bölüb: yaxşılıq, düzlük və doğruçuluq, yəqinlik, razılıq, vəfadarlıq, elm və səbir».

İmam Əli (ə) buyurur: «İmanın ən üstünü (Allah barəsində) yəqinliyin gözəl şəkildə olmasıdır».

İmam Sadiq (ə) buyurur: «Mömin dində qüvvətli, yumşaqlıqda uzaqgörəndir. İmanı yəqinliklədir. (Dini) başa düşməyə həris, doğru yolu getməkdə şövqlüdür... İş və çətinliklərinin olmasına baxmayaraq, namazını tərk etmir».

Allahın Peyğəmbəri (s) buyurur: «İman 10 şeydədir: tanımaq, (Allaha) itaət, elm, əməl, pəhrizkarlıq, çalışqanlıq, səbir, yəqinlik, razılıq, (Allah qarşısında) təslim olmaq. Bu on sütundan hər hansı biri çatmasa, imanın nəzmi pozular».

İmam Sadiq (ə) buyurur: «Qəlb heç vaxt haqqın batil və batilin haqq olmasına yəqinlik tapmaz».

İmam Səccad (ə) buyurur: «Zahidliyin ən ali dərəcəsi, «vərə»nin (günahlardan çəkinməyin) ən aşağı dərəcəsidir, «vərə»nin ən yüksək dərəcəsi yəqinin ən aşağı dərəcəsidir. Yəqinliyin ən yüksək dərəcəsi (Allahdan) razılığın ən aşağı dərəcəsidir».

İmam Əli (ə) buyurur: «Çox qorxaq olmaq ruhun acizliyi və yəqinin süstlüyündəndir».

İmam Əli (ə) buyurur: «Yəqinlik qəm-qüssəni necə də gözəl yox edir». ]]>

İmam Əli (ə) buyurur: “Üç şey yəqinin nişanələrindəndir: arzuların qısa olması, əməldə ixlas, dünyaya rəğbətsizlik”. (Avini)

İmam Sadiq (ə) buyurur: «Allah imanı yeddi hissəyə bölüb: yaxşılıq, düzlük və doğruçuluq, yəqinlik, razılıq, vəfadarlıq, elm və səbir».

İmam Əli (ə) buyurur: «İmanın ən üstünü (Allah barəsində) yəqinliyin gözəl şəkildə olmasıdır».

İmam Sadiq (ə) buyurur: «Mömin dində qüvvətli, yumşaqlıqda uzaqgörəndir. İmanı yəqinliklədir. (Dini) başa düşməyə həris, doğru yolu getməkdə şövqlüdür... İş və çətinliklərinin olmasına baxmayaraq, namazını tərk etmir».

Allahın Peyğəmbəri (s) buyurur: «İman 10 şeydədir: tanımaq, (Allaha) itaət, elm, əməl, pəhrizkarlıq, çalışqanlıq, səbir, yəqinlik, razılıq, (Allah qarşısında) təslim olmaq. Bu on sütundan hər hansı biri çatmasa, imanın nəzmi pozular».

İmam Sadiq (ə) buyurur: «Qəlb heç vaxt haqqın batil və batilin haqq olmasına yəqinlik tapmaz».

İmam Səccad (ə) buyurur: «Zahidliyin ən ali dərəcəsi, «vərə»nin (günahlardan çəkinməyin) ən aşağı dərəcəsidir, «vərə»nin ən yüksək dərəcəsi yəqinin ən aşağı dərəcəsidir. Yəqinliyin ən yüksək dərəcəsi (Allahdan) razılığın ən aşağı dərəcəsidir».

İmam Əli (ə) buyurur: «Çox qorxaq olmaq ruhun acizliyi və yəqinin süstlüyündəndir».

İmam Əli (ə) buyurur: «Yəqinlik qəm-qüssəni necə də gözəl yox edir». ]]> https://imameli.az/allah/662-nsan-allah-sevib-sevmdiyini-nec-bil-bilr.html https://imameli.az/allah/662-nsan-allah-sevib-sevmdiyini-nec-bil-bilr.html imameli.az Tue, 29 May 2018 11:46:00 +0400

İnsan Allahı sevib-sevmədiyini necə bilə bilər?


Həzrət İsaya (ə) sual verirlər ki, ən üstün əməl hansıdır?”. Buyurur: “Allahdan razı olmaq və Onu sevmək”.



İmam Sadiq (ə) buyurur: “İlahi övliyaları və onların vilayətini sevmək vacibdir. Onların düşmənlərindən bezar olmaq da lazımlıdır”.



İmam Baqir (ə) buyurur: “Bil ki, (insanlara) yaxın olmaq – Allahdandır. (İnsanlarla) düşmən olmaq – şeytandandır”.



İmam Əli (ə) buyurur: “Məbada Allahın düşmənini sevəsən və ya Allahın dostu olmayanlar üçün dostluğunu xalis edəsən. Çünki hər kəs hansı dəstəni sevər, onlarla məhşur olar”.



İmam Sadiq (ə) buyurur: “Qəlb – Allahın hərəmidir. Ona görə də Allahdan qeyrisinə qəlbində yer vermə”.



Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “Allah Davuda (ə) buyurur: “Məni sev və Məni xəlqimin məhbubu et”.

Davud (ə) deyir: “Pərvərdigara! Mən səni sevirəm, ancaq Səni necə xəlqinin məhbubu edim?”.

Buyurur: “Nemətlərimi onların yadına sal. Çünki o zaman ki, nemətlərimi onlara sayarsan, Məni sevəcəklər””.



Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “Allah sevgisinin nişanəsi – Allahı yada salmağı sevməklədir. Allahla düşmən olmağın əlaməti – Allahı yada salmağı düşmən bilməklədir”.



Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “İman kamil olmaz, məgər biz Əhli-Beytin (ə) sevgisi ilə”.



Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “Agah olun, hər kimin dostluğu Allah və düşmənçiliyi Allah üçün olarsa, ətası Allah üçün və qadağası Allah üçün olarsa – Allahın seçilmişlərindəndir”. (Tebyan)



Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “İmanın hansı tutacağı daha möhkəmdir?”.

Əbuzər deyir: “Allah və Rəsulu (s) daha yaxşı bilir”.

Həzrət (s) buyurur: “Allah üçün dostluq etmək, Allah üçün düşmənçilik etmək və Allah yolunda qəzəblənmək”.]]>

İnsan Allahı sevib-sevmədiyini necə bilə bilər?


Həzrət İsaya (ə) sual verirlər ki, ən üstün əməl hansıdır?”. Buyurur: “Allahdan razı olmaq və Onu sevmək”.



İmam Sadiq (ə) buyurur: “İlahi övliyaları və onların vilayətini sevmək vacibdir. Onların düşmənlərindən bezar olmaq da lazımlıdır”.



İmam Baqir (ə) buyurur: “Bil ki, (insanlara) yaxın olmaq – Allahdandır. (İnsanlarla) düşmən olmaq – şeytandandır”.



İmam Əli (ə) buyurur: “Məbada Allahın düşmənini sevəsən və ya Allahın dostu olmayanlar üçün dostluğunu xalis edəsən. Çünki hər kəs hansı dəstəni sevər, onlarla məhşur olar”.



İmam Sadiq (ə) buyurur: “Qəlb – Allahın hərəmidir. Ona görə də Allahdan qeyrisinə qəlbində yer vermə”.



Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “Allah Davuda (ə) buyurur: “Məni sev və Məni xəlqimin məhbubu et”.

Davud (ə) deyir: “Pərvərdigara! Mən səni sevirəm, ancaq Səni necə xəlqinin məhbubu edim?”.

Buyurur: “Nemətlərimi onların yadına sal. Çünki o zaman ki, nemətlərimi onlara sayarsan, Məni sevəcəklər””.



Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “Allah sevgisinin nişanəsi – Allahı yada salmağı sevməklədir. Allahla düşmən olmağın əlaməti – Allahı yada salmağı düşmən bilməklədir”.



Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “İman kamil olmaz, məgər biz Əhli-Beytin (ə) sevgisi ilə”.



Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “Agah olun, hər kimin dostluğu Allah və düşmənçiliyi Allah üçün olarsa, ətası Allah üçün və qadağası Allah üçün olarsa – Allahın seçilmişlərindəndir”. (Tebyan)



Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “İmanın hansı tutacağı daha möhkəmdir?”.

Əbuzər deyir: “Allah və Rəsulu (s) daha yaxşı bilir”.

Həzrət (s) buyurur: “Allah üçün dostluq etmək, Allah üçün düşmənçilik etmək və Allah yolunda qəzəblənmək”. ]]>

İnsan Allahı sevib-sevmədiyini necə bilə bilər?


Həzrət İsaya (ə) sual verirlər ki, ən üstün əməl hansıdır?”. Buyurur: “Allahdan razı olmaq və Onu sevmək”.



İmam Sadiq (ə) buyurur: “İlahi övliyaları və onların vilayətini sevmək vacibdir. Onların düşmənlərindən bezar olmaq da lazımlıdır”.



İmam Baqir (ə) buyurur: “Bil ki, (insanlara) yaxın olmaq – Allahdandır. (İnsanlarla) düşmən olmaq – şeytandandır”.



İmam Əli (ə) buyurur: “Məbada Allahın düşmənini sevəsən və ya Allahın dostu olmayanlar üçün dostluğunu xalis edəsən. Çünki hər kəs hansı dəstəni sevər, onlarla məhşur olar”.



İmam Sadiq (ə) buyurur: “Qəlb – Allahın hərəmidir. Ona görə də Allahdan qeyrisinə qəlbində yer vermə”.



Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “Allah Davuda (ə) buyurur: “Məni sev və Məni xəlqimin məhbubu et”.

Davud (ə) deyir: “Pərvərdigara! Mən səni sevirəm, ancaq Səni necə xəlqinin məhbubu edim?”.

Buyurur: “Nemətlərimi onların yadına sal. Çünki o zaman ki, nemətlərimi onlara sayarsan, Məni sevəcəklər””.



Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “Allah sevgisinin nişanəsi – Allahı yada salmağı sevməklədir. Allahla düşmən olmağın əlaməti – Allahı yada salmağı düşmən bilməklədir”.



Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “İman kamil olmaz, məgər biz Əhli-Beytin (ə) sevgisi ilə”.



Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “Agah olun, hər kimin dostluğu Allah və düşmənçiliyi Allah üçün olarsa, ətası Allah üçün və qadağası Allah üçün olarsa – Allahın seçilmişlərindəndir”. (Tebyan)



Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “İmanın hansı tutacağı daha möhkəmdir?”.

Əbuzər deyir: “Allah və Rəsulu (s) daha yaxşı bilir”.

Həzrət (s) buyurur: “Allah üçün dostluq etmək, Allah üçün düşmənçilik etmək və Allah yolunda qəzəblənmək”. ]]> https://imameli.az/allah/647-allah-tala-hans-bndsini-mlklrin-yannda-triflyir.html https://imameli.az/allah/647-allah-tala-hans-bndsini-mlklrin-yannda-triflyir.html imameli.az Sun, 27 May 2018 18:28:28 +0400

Allah Təala hansı bəndəsini mələklərin yanında tərifləyir?

Müqəddəs dinimiz cavanlara xüsusi əhəmiyyət və dəyər verən bir təlimdir. İslamın nəzərinə görə, insanın ruhi kamala çatması cavanlıq dövründə daha rahatdır. Peyğəmbərimiz (s) buyurur: “Allah Təala ibadət edən cavana görə Öz mələkləri yanında fəxr edir və buyurur: “Bəndəmə nəzər salın. Mənə görə nəfsi istəklərini kənara qoymuşdur””.


İmam Sadiq (ə) buyurur: “Həqiqətən, Allah yanında ən sevimli insan – az yaşlı və xoş simalı cavandır ki, böyük Allahın itaət yolunda qərar tutmuşdur. Böyük Allah mələkləri yanında onunla fəxr edir və buyurur ki, bu, Mənim həqiqi bəndəmdir”.

İmam Sadiq (ə) cavanlara xitab edərək buyurur: “Ey cavanlar! Təqvalı olun və hakimlərin yanına getməyin. Hakimlikdən düşənə qədər onları boş buraxın. İnsanları Allahın yerinə dost seçməyin. Allaha and olsun ki, mən sizin üçün onlardan daha yaxşıyam”. (Həvzəh)

Bu nurani kəlamında Həzrət (ə) cavanlara dörd tövsiyə verir:


1. Təqvalı olun.

2. Hakimlərin və məqam sahiblərinin ardınca olmayın.

3. Şəxsiyyətsizlik göstərməyin.

4. Bizi (Əhli-Beyti (ə)) həyatınızdan kənara buraxmayın ki, hər cəhətdən sizin mənfəətinizi təmin edərik.


İmam Sadiq (ə) öz xütbələrində tez-tez Loğmandan misallar çəkər və oğluna verdiyi nəsihətlərə işarə edərdi. Belə ki, Həzrət Sadiq (ə) buyurur: “Loğman oğluna deyir: “Oğlum, pis əxlaqdan və səbirsiz olmaqdan çəkin, çünki bu sifətlərlə dostluq möhkəm qalmaz. İşlərində təmkini və vüqarı qoru. Özünü qardaşlarına xidmət üçün vadar et. Bütün insanlarla əxlaqını gözəl et!””.]]>

Allah Təala hansı bəndəsini mələklərin yanında tərifləyir?

Müqəddəs dinimiz cavanlara xüsusi əhəmiyyət və dəyər verən bir təlimdir. İslamın nəzərinə görə, insanın ruhi kamala çatması cavanlıq dövründə daha rahatdır. Peyğəmbərimiz (s) buyurur: “Allah Təala ibadət edən cavana görə Öz mələkləri yanında fəxr edir və buyurur: “Bəndəmə nəzər salın. Mənə görə nəfsi istəklərini kənara qoymuşdur””.


İmam Sadiq (ə) buyurur: “Həqiqətən, Allah yanında ən sevimli insan – az yaşlı və xoş simalı cavandır ki, böyük Allahın itaət yolunda qərar tutmuşdur. Böyük Allah mələkləri yanında onunla fəxr edir və buyurur ki, bu, Mənim həqiqi bəndəmdir”.

İmam Sadiq (ə) cavanlara xitab edərək buyurur: “Ey cavanlar! Təqvalı olun və hakimlərin yanına getməyin. Hakimlikdən düşənə qədər onları boş buraxın. İnsanları Allahın yerinə dost seçməyin. Allaha and olsun ki, mən sizin üçün onlardan daha yaxşıyam”. (Həvzəh)

Bu nurani kəlamında Həzrət (ə) cavanlara dörd tövsiyə verir:


1. Təqvalı olun.

2. Hakimlərin və məqam sahiblərinin ardınca olmayın.

3. Şəxsiyyətsizlik göstərməyin.

4. Bizi (Əhli-Beyti (ə)) həyatınızdan kənara buraxmayın ki, hər cəhətdən sizin mənfəətinizi təmin edərik.


İmam Sadiq (ə) öz xütbələrində tez-tez Loğmandan misallar çəkər və oğluna verdiyi nəsihətlərə işarə edərdi. Belə ki, Həzrət Sadiq (ə) buyurur: “Loğman oğluna deyir: “Oğlum, pis əxlaqdan və səbirsiz olmaqdan çəkin, çünki bu sifətlərlə dostluq möhkəm qalmaz. İşlərində təmkini və vüqarı qoru. Özünü qardaşlarına xidmət üçün vadar et. Bütün insanlarla əxlaqını gözəl et!””. ]]>

Allah Təala hansı bəndəsini mələklərin yanında tərifləyir?

Müqəddəs dinimiz cavanlara xüsusi əhəmiyyət və dəyər verən bir təlimdir. İslamın nəzərinə görə, insanın ruhi kamala çatması cavanlıq dövründə daha rahatdır. Peyğəmbərimiz (s) buyurur: “Allah Təala ibadət edən cavana görə Öz mələkləri yanında fəxr edir və buyurur: “Bəndəmə nəzər salın. Mənə görə nəfsi istəklərini kənara qoymuşdur””.


İmam Sadiq (ə) buyurur: “Həqiqətən, Allah yanında ən sevimli insan – az yaşlı və xoş simalı cavandır ki, böyük Allahın itaət yolunda qərar tutmuşdur. Böyük Allah mələkləri yanında onunla fəxr edir və buyurur ki, bu, Mənim həqiqi bəndəmdir”.

İmam Sadiq (ə) cavanlara xitab edərək buyurur: “Ey cavanlar! Təqvalı olun və hakimlərin yanına getməyin. Hakimlikdən düşənə qədər onları boş buraxın. İnsanları Allahın yerinə dost seçməyin. Allaha and olsun ki, mən sizin üçün onlardan daha yaxşıyam”. (Həvzəh)

Bu nurani kəlamında Həzrət (ə) cavanlara dörd tövsiyə verir:


1. Təqvalı olun.

2. Hakimlərin və məqam sahiblərinin ardınca olmayın.

3. Şəxsiyyətsizlik göstərməyin.

4. Bizi (Əhli-Beyti (ə)) həyatınızdan kənara buraxmayın ki, hər cəhətdən sizin mənfəətinizi təmin edərik.


İmam Sadiq (ə) öz xütbələrində tez-tez Loğmandan misallar çəkər və oğluna verdiyi nəsihətlərə işarə edərdi. Belə ki, Həzrət Sadiq (ə) buyurur: “Loğman oğluna deyir: “Oğlum, pis əxlaqdan və səbirsiz olmaqdan çəkin, çünki bu sifətlərlə dostluq möhkəm qalmaz. İşlərində təmkini və vüqarı qoru. Özünü qardaşlarına xidmət üçün vadar et. Bütün insanlarla əxlaqını gözəl et!””. ]]> https://imameli.az/allah/606-lahi-tqdir-he-zaman-mlub-olmaz.html https://imameli.az/allah/606-lahi-tqdir-he-zaman-mlub-olmaz.html imameli.az Thu, 17 May 2018 14:52:02 +0400

İmam Zaman ağa (ə.f) buyurur: “Allah Təalanın təqdirləri məğlub olmaz, iradəsi geri qayıtmaz, tövfiqini heç bir şey qabaqlamaz”.

Hədisin şərhi.

Bu cümlələr İmam Zaman ağanın (ə.f) iki səfirinə (Osman ibn Səyid, Muhəmməd ibn Osmana) yazdığı məktubdandır. İmam (ə.f) bu məktubda öz qeyb məsələsinə işarə etmişdir. Buyurur: “Bu mövzu – İlahi təqdirdir və qəti iradəsi ona aid edilmişdir”.

İmam (ə.f) bu nurani sözləri ilə bir neçə mövzuya işarə edir:

1. Heç kəs İlahi təqdirə qalib gələ bilməz. Onun qüdrəti bütün qüdrətlərdən daha üstündür.

2. Əgər Allah Təalanın qəti iradəsi bir şeyə aid edilsə, heç kəs bu iradəsinə qələbə çala bilməz. Yerinə yetməsinə mane ola bilməz.

İmam Səccaddan (ə) gələn duaların birində oxuyuruq: “Pərvərdigara! Həmd Sənə məxsusdur ki, təqdir edənsən və heç bir zaman məğlub olmazsan”.

3. Allah bir işi istəməyincə, heç bir səy və çalışma fayda verməz. Hər bir işi görmək üçün Allaha ümid gözü ilə baxmaq lazımdır. Ondan yardım almaq lazımdır. Dərgahının məhbublarını vasitə qərar verərək, hacət istəmək lazımdır.]]>

İmam Zaman ağa (ə.f) buyurur: “Allah Təalanın təqdirləri məğlub olmaz, iradəsi geri qayıtmaz, tövfiqini heç bir şey qabaqlamaz”.

Hədisin şərhi.

Bu cümlələr İmam Zaman ağanın (ə.f) iki səfirinə (Osman ibn Səyid, Muhəmməd ibn Osmana) yazdığı məktubdandır. İmam (ə.f) bu məktubda öz qeyb məsələsinə işarə etmişdir. Buyurur: “Bu mövzu – İlahi təqdirdir və qəti iradəsi ona aid edilmişdir”.

İmam (ə.f) bu nurani sözləri ilə bir neçə mövzuya işarə edir:

1. Heç kəs İlahi təqdirə qalib gələ bilməz. Onun qüdrəti bütün qüdrətlərdən daha üstündür.

2. Əgər Allah Təalanın qəti iradəsi bir şeyə aid edilsə, heç kəs bu iradəsinə qələbə çala bilməz. Yerinə yetməsinə mane ola bilməz.

İmam Səccaddan (ə) gələn duaların birində oxuyuruq: “Pərvərdigara! Həmd Sənə məxsusdur ki, təqdir edənsən və heç bir zaman məğlub olmazsan”.

3. Allah bir işi istəməyincə, heç bir səy və çalışma fayda verməz. Hər bir işi görmək üçün Allaha ümid gözü ilə baxmaq lazımdır. Ondan yardım almaq lazımdır. Dərgahının məhbublarını vasitə qərar verərək, hacət istəmək lazımdır. ]]>

İmam Zaman ağa (ə.f) buyurur: “Allah Təalanın təqdirləri məğlub olmaz, iradəsi geri qayıtmaz, tövfiqini heç bir şey qabaqlamaz”.

Hədisin şərhi.

Bu cümlələr İmam Zaman ağanın (ə.f) iki səfirinə (Osman ibn Səyid, Muhəmməd ibn Osmana) yazdığı məktubdandır. İmam (ə.f) bu məktubda öz qeyb məsələsinə işarə etmişdir. Buyurur: “Bu mövzu – İlahi təqdirdir və qəti iradəsi ona aid edilmişdir”.

İmam (ə.f) bu nurani sözləri ilə bir neçə mövzuya işarə edir:

1. Heç kəs İlahi təqdirə qalib gələ bilməz. Onun qüdrəti bütün qüdrətlərdən daha üstündür.

2. Əgər Allah Təalanın qəti iradəsi bir şeyə aid edilsə, heç kəs bu iradəsinə qələbə çala bilməz. Yerinə yetməsinə mane ola bilməz.

İmam Səccaddan (ə) gələn duaların birində oxuyuruq: “Pərvərdigara! Həmd Sənə məxsusdur ki, təqdir edənsən və heç bir zaman məğlub olmazsan”.

3. Allah bir işi istəməyincə, heç bir səy və çalışma fayda verməz. Hər bir işi görmək üçün Allaha ümid gözü ilə baxmaq lazımdır. Ondan yardım almaq lazımdır. Dərgahının məhbublarını vasitə qərar verərək, hacət istəmək lazımdır. ]]> https://imameli.az/allah/591-oruc-tutman-alcs-uca-allahn-zdr.html https://imameli.az/allah/591-oruc-tutman-alcs-uca-allahn-zdr.html imameli.az Tue, 15 May 2018 22:56:29 +0400

Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “Allah Təala buyurur: Adəm övladının gördüyü hər bir iş onun özündəndir, məgər oruc ki, Məndəndir. Onun savabını da Mən verərəm”. Yəni, oruc tutmağın alıcısı Uca Allahın Özüdür.

Hər kim bu hədisi dərk edər, orucun şirinliyini də başa düşmüş olar. Xüsusilə də isti günlərdə tutulan orucun savabları daha çoxdur.

İmam Sadiqdən (ə) gələn hədisdə oxuyuruq: “Ramazan ayının orucunu Allah bizdən əvvəl heç bir keçmiş ümmətlərə vacib etməmişdir. Sual verirlər ki, bəs “Bəqərə” 183-cü ayəsi nə olacaqdır? Həzrət (ə) buyurur: “Allah Ramazan ayının orucunu ancaq peyğəmbərlərə vacib etmişdir, nəinki ümmətlərə. Ancaq onun vasitəsilə bu ümməti (keçmiş ümmətlərdən) fəzilətli etmişdir. Onun orucunu Peyğəmbərə (s) və ümmətinə vacib etmişdir”.

İmam Səccad (ə) Ramazan ayı ilə vidalaşan zaman buyurur:“Sonra bu ayın vasitəsilə bizi başqa ümmətlərdən üstün etmişdir və onun iftixarını bizə nəsib etmişdir. Ona görə də Sənin əmrinlə onun günlərində oruc tutduq və Sənin yardımınla gecəni ibadətlə keçirtdik”.

Bəli, oruc həm də sağlamlıq deməkdir. Necə ki, Peyğəmbər (s) buyurur: “Oruc tutun ki, sağlam qalasınız”. İmam Əli (ə) buyurur: “Oruc sağlamlığın yarısıdır”. İmam Baqir (ə) buyurur: “Oruc, həcc qəlblərə aramlıq bəxş edər”.

Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “Oruc tutan baxmayaraq ki, öz yatağında yatsa belə, o zamana qədər ki, müsəlmanın qeybətini etməz – Allaha ibadət halında olar”.

Həzrət Rəsuli-Əkrəm (s) başqa yerdə buyurur: “Oruc tutanın cavabı – ibadətdir, nəfəs almağı – təsbihdir”.

Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “Elə bir oruc tutan yoxdur ki, yemək yeyən dəstəyə daxil olsun, məgər o halda ki, bədəni təsbih edər və mələklər ona salavat göndərər. Mələklərin salavatı – bağışlanma istəməkdir”.

Rəhmət Peyğəmbəri (s) başqa yerdə buyurur: “Hər kimi orucu həvəs etdiyi yeməkdən saxlayar, Allahın üzərindədir ki, onu behişt yeməkləri ilə tox etsin. Behişt içəcəyindən ona içizdirsin”.

İmam Əli (ə) buyurur: “Oruc tutanın cavabı ibadətdir, susmağı təsbihdir, duası qəbul olar, əməli ikiqat olar. Həqiqətən oruc tutan üçün iftar zamanı elə bir dua vardır ki, Allah dərgahında rədd olunmaz”.

Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “Hər kim könüllü olaraq oruc tutar, əgər yer qədər ona qızıl verilsə, əcrini kamil almış olmaz. Ancaq hesab günündə əcrini kamil alar”.

Bəs oruc tutanın mirası nədir?

Həzrət Peyğəmbər (s) bu sualı meracda olan zaman Allah Təalaya verir və Uca Allah buyurur: “Oruc, hikməti irs aparar, hikmət isə mərifəti, mərifət isə yəqinliyi. Bəndə əgər yəqinliyə çatarsa, artıq onun üçün gecə və gündüzünü necə keçirtdiyinin əhəmiyyəti olmaz – istər çətinlikdə olsun, istərsə də asanlıqda”. (Tebyan)

]]>

Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “Allah Təala buyurur: Adəm övladının gördüyü hər bir iş onun özündəndir, məgər oruc ki, Məndəndir. Onun savabını da Mən verərəm”. Yəni, oruc tutmağın alıcısı Uca Allahın Özüdür.

Hər kim bu hədisi dərk edər, orucun şirinliyini də başa düşmüş olar. Xüsusilə də isti günlərdə tutulan orucun savabları daha çoxdur.

İmam Sadiqdən (ə) gələn hədisdə oxuyuruq: “Ramazan ayının orucunu Allah bizdən əvvəl heç bir keçmiş ümmətlərə vacib etməmişdir. Sual verirlər ki, bəs “Bəqərə” 183-cü ayəsi nə olacaqdır? Həzrət (ə) buyurur: “Allah Ramazan ayının orucunu ancaq peyğəmbərlərə vacib etmişdir, nəinki ümmətlərə. Ancaq onun vasitəsilə bu ümməti (keçmiş ümmətlərdən) fəzilətli etmişdir. Onun orucunu Peyğəmbərə (s) və ümmətinə vacib etmişdir”.

İmam Səccad (ə) Ramazan ayı ilə vidalaşan zaman buyurur:“Sonra bu ayın vasitəsilə bizi başqa ümmətlərdən üstün etmişdir və onun iftixarını bizə nəsib etmişdir. Ona görə də Sənin əmrinlə onun günlərində oruc tutduq və Sənin yardımınla gecəni ibadətlə keçirtdik”.

Bəli, oruc həm də sağlamlıq deməkdir. Necə ki, Peyğəmbər (s) buyurur: “Oruc tutun ki, sağlam qalasınız”. İmam Əli (ə) buyurur: “Oruc sağlamlığın yarısıdır”. İmam Baqir (ə) buyurur: “Oruc, həcc qəlblərə aramlıq bəxş edər”.

Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “Oruc tutan baxmayaraq ki, öz yatağında yatsa belə, o zamana qədər ki, müsəlmanın qeybətini etməz – Allaha ibadət halında olar”.

Həzrət Rəsuli-Əkrəm (s) başqa yerdə buyurur: “Oruc tutanın cavabı – ibadətdir, nəfəs almağı – təsbihdir”.

Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “Elə bir oruc tutan yoxdur ki, yemək yeyən dəstəyə daxil olsun, məgər o halda ki, bədəni təsbih edər və mələklər ona salavat göndərər. Mələklərin salavatı – bağışlanma istəməkdir”.

Rəhmət Peyğəmbəri (s) başqa yerdə buyurur: “Hər kimi orucu həvəs etdiyi yeməkdən saxlayar, Allahın üzərindədir ki, onu behişt yeməkləri ilə tox etsin. Behişt içəcəyindən ona içizdirsin”.

İmam Əli (ə) buyurur: “Oruc tutanın cavabı ibadətdir, susmağı təsbihdir, duası qəbul olar, əməli ikiqat olar. Həqiqətən oruc tutan üçün iftar zamanı elə bir dua vardır ki, Allah dərgahında rədd olunmaz”.

Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “Hər kim könüllü olaraq oruc tutar, əgər yer qədər ona qızıl verilsə, əcrini kamil almış olmaz. Ancaq hesab günündə əcrini kamil alar”.

Bəs oruc tutanın mirası nədir?

Həzrət Peyğəmbər (s) bu sualı meracda olan zaman Allah Təalaya verir və Uca Allah buyurur: “Oruc, hikməti irs aparar, hikmət isə mərifəti, mərifət isə yəqinliyi. Bəndə əgər yəqinliyə çatarsa, artıq onun üçün gecə və gündüzünü necə keçirtdiyinin əhəmiyyəti olmaz – istər çətinlikdə olsun, istərsə də asanlıqda”. (Tebyan)
]]>

Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “Allah Təala buyurur: Adəm övladının gördüyü hər bir iş onun özündəndir, məgər oruc ki, Məndəndir. Onun savabını da Mən verərəm”. Yəni, oruc tutmağın alıcısı Uca Allahın Özüdür.

Hər kim bu hədisi dərk edər, orucun şirinliyini də başa düşmüş olar. Xüsusilə də isti günlərdə tutulan orucun savabları daha çoxdur.

İmam Sadiqdən (ə) gələn hədisdə oxuyuruq: “Ramazan ayının orucunu Allah bizdən əvvəl heç bir keçmiş ümmətlərə vacib etməmişdir. Sual verirlər ki, bəs “Bəqərə” 183-cü ayəsi nə olacaqdır? Həzrət (ə) buyurur: “Allah Ramazan ayının orucunu ancaq peyğəmbərlərə vacib etmişdir, nəinki ümmətlərə. Ancaq onun vasitəsilə bu ümməti (keçmiş ümmətlərdən) fəzilətli etmişdir. Onun orucunu Peyğəmbərə (s) və ümmətinə vacib etmişdir”.

İmam Səccad (ə) Ramazan ayı ilə vidalaşan zaman buyurur:“Sonra bu ayın vasitəsilə bizi başqa ümmətlərdən üstün etmişdir və onun iftixarını bizə nəsib etmişdir. Ona görə də Sənin əmrinlə onun günlərində oruc tutduq və Sənin yardımınla gecəni ibadətlə keçirtdik”.

Bəli, oruc həm də sağlamlıq deməkdir. Necə ki, Peyğəmbər (s) buyurur: “Oruc tutun ki, sağlam qalasınız”. İmam Əli (ə) buyurur: “Oruc sağlamlığın yarısıdır”. İmam Baqir (ə) buyurur: “Oruc, həcc qəlblərə aramlıq bəxş edər”.

Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “Oruc tutan baxmayaraq ki, öz yatağında yatsa belə, o zamana qədər ki, müsəlmanın qeybətini etməz – Allaha ibadət halında olar”.

Həzrət Rəsuli-Əkrəm (s) başqa yerdə buyurur: “Oruc tutanın cavabı – ibadətdir, nəfəs almağı – təsbihdir”.

Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “Elə bir oruc tutan yoxdur ki, yemək yeyən dəstəyə daxil olsun, məgər o halda ki, bədəni təsbih edər və mələklər ona salavat göndərər. Mələklərin salavatı – bağışlanma istəməkdir”.

Rəhmət Peyğəmbəri (s) başqa yerdə buyurur: “Hər kimi orucu həvəs etdiyi yeməkdən saxlayar, Allahın üzərindədir ki, onu behişt yeməkləri ilə tox etsin. Behişt içəcəyindən ona içizdirsin”.

İmam Əli (ə) buyurur: “Oruc tutanın cavabı ibadətdir, susmağı təsbihdir, duası qəbul olar, əməli ikiqat olar. Həqiqətən oruc tutan üçün iftar zamanı elə bir dua vardır ki, Allah dərgahında rədd olunmaz”.

Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “Hər kim könüllü olaraq oruc tutar, əgər yer qədər ona qızıl verilsə, əcrini kamil almış olmaz. Ancaq hesab günündə əcrini kamil alar”.

Bəs oruc tutanın mirası nədir?

Həzrət Peyğəmbər (s) bu sualı meracda olan zaman Allah Təalaya verir və Uca Allah buyurur: “Oruc, hikməti irs aparar, hikmət isə mərifəti, mərifət isə yəqinliyi. Bəndə əgər yəqinliyə çatarsa, artıq onun üçün gecə və gündüzünü necə keçirtdiyinin əhəmiyyəti olmaz – istər çətinlikdə olsun, istərsə də asanlıqda”. (Tebyan)
]]> https://imameli.az/allah/568-zikr-haqqnda-bir-nqt.html https://imameli.az/allah/568-zikr-haqqnda-bir-nqt.html imameli.az Sat, 12 May 2018 10:05:13 +0400

Zikr haqqında bir nöqtə.

Güman etməyin ki, zikr dedikdə 1000 dənəli təsbeh götürüb təkrar-təkrar zikr demək nəzərdə tutulur. Allahı zikr, yad etmək dedikdə Onu qəlbən düşünmək nəzərdə tutulur. Qeyd etməliyik ki, Allahı yad etmək də məhəbbət kimi müxtəlif dərəcələrə malikdir və yalnız qəlbdə Allahı düşünmək kifayət etmir.
İnsanın yaranışı, onun ruzisi, çətinliklərin həlli, nemətlərdən dəfələrlə çox olan bəlaların uzaqlaşması və sair məsələlərə diqqət etmək və düşünmək, sonrakı zikr üçün zəmin yaradır. Əlbəttə, Allahı yad etmək üçün də ilahi tövfiq olmalıdır. Beləliklə, minacatın bu hissəsində ərz edirik: İlahi, biz istəyirik ki, Səni yad edək. Lakin bu iş üçün özün tövfiq əta et. Biz zikrin, Allahı yad etməyin ən üstün mərtəbəsinə çatmaq istəyirik. Buna görə də Allahın qəlblə zikrimizi getdikcə yüksək mərtəbələrə ucaltmasını və hər bir zikr mərtəbəsini o biri mərtəbəyə keçid vasitəsi etməsini istəyirik. Fərz edin ki, qaranlıq bir otağa daxil olub, işıqları yandırmaq istəyirsiniz. Lakin işıq düyməsinin harada yerləşdiyini bilmirsiniz. Əvvəlcə fənər yandırıb düymələrin yerini tapır, sonra isə otağın tamamilə işıqlanması üçün onları bir-birlərinin ardınca yandırırsınız. Zikr də öncə o biri mərhələyə keçid vasitəsi olan zəif mərtəbələrdən başlanır.
Quyu qazan şəxs, nəmli torpağa çatarkən həmin yerə diqqətlə baxır və suya çatmaq üçün sürətlə qazmağa başlayır. İnsan qəlbində də həmin proses baş verir; əgər qəlbdə həqiqət tapılıb, daha sürətlə üzə çıxarılarsa, daha çox həqiqət əldə olunacaq. İlahi mərifət, məhəbbət və zikr də belədir. Əgər insan öncə tapdığı kiçik yolda qətiyyətlə dayanarsa onun mərifəti və qəlblə zikri artacaq.
Əlbəttə, bu işlər Allahın lütfü ilə gerçəkləşir. Allahdan istəməliyik ki, öz məhəbbət və zikrini qəlbimizdə artırsın; Onu daha çox yad etmək üçün bizə şövq versin.
Maraqlıdır ki, bizə yolu göstəriblər. Əgər özbaşına getməli olsaydıq nə vaxt yola çatacağımız məlum deyildi.
Bəli, müştaq olmalıyıq. Bizim üçün asan olan zikrləri sonrakı zikrlər üçün müqəddimə etməliyik. İnsan Allahın qüdsi məhəlli və adları vasitəsi ilə əldə olunan rahatlıqda sonuclanan yolda təlaş etməlidir. Allahın müqəddəs məhəlli və adları vardır. İnsan həqiqətlərə yetişməklə müvəffəq ola bilər. Bu müqəddəs məkan pakizəlik məkanıdır; bu müqəddəs məkan bütün çirkinliklərdən uzaqdır. Beləliklə, kamillik mərtəbələrindən biri Allahın müqəddəs məkanı və adlarına çatmaqdır. Bu məkana çatdıqda təsəvvürümüzə sığmayan, heç nə ilə müqayisə edilməyən ləzzət, aramlıq və asayiş əldə olunur. Demək, insan bu kamala çatmaq üçün çalışmalıdır.
Duanın bu hissəsində bağışlanmaq, dünyəvi ehtiyaclar, əzab qorxusu və maddi arzulara çatmamaqdan söz açılmır. Minacatın bu hissəsində ən üstün ləzzətlərə, yəni müqəddəs ilahi məkan və adlara çatmaqdan danışılır. Lakin hər insanda bu qədər yüksək təlaş yoxdur. Əgər bu dualar olmasaydı, insan belə uca məqamların olmasını güman etməzdi.
Biz insanların təlaşı zəifdir; adətən, yemək, geyim, istirahət üçün sakit məkan və bu qəbildən olan nemətlər əldə etməyə çalışırıq. Müqəddəs məkan və ilahi adlara çatmaq üçün təlaş ilahi bəxşişdir.]]>

Zikr haqqında bir nöqtə.

Güman etməyin ki, zikr dedikdə 1000 dənəli təsbeh götürüb təkrar-təkrar zikr demək nəzərdə tutulur. Allahı zikr, yad etmək dedikdə Onu qəlbən düşünmək nəzərdə tutulur. Qeyd etməliyik ki, Allahı yad etmək də məhəbbət kimi müxtəlif dərəcələrə malikdir və yalnız qəlbdə Allahı düşünmək kifayət etmir.
İnsanın yaranışı, onun ruzisi, çətinliklərin həlli, nemətlərdən dəfələrlə çox olan bəlaların uzaqlaşması və sair məsələlərə diqqət etmək və düşünmək, sonrakı zikr üçün zəmin yaradır. Əlbəttə, Allahı yad etmək üçün də ilahi tövfiq olmalıdır. Beləliklə, minacatın bu hissəsində ərz edirik: İlahi, biz istəyirik ki, Səni yad edək. Lakin bu iş üçün özün tövfiq əta et. Biz zikrin, Allahı yad etməyin ən üstün mərtəbəsinə çatmaq istəyirik. Buna görə də Allahın qəlblə zikrimizi getdikcə yüksək mərtəbələrə ucaltmasını və hər bir zikr mərtəbəsini o biri mərtəbəyə keçid vasitəsi etməsini istəyirik. Fərz edin ki, qaranlıq bir otağa daxil olub, işıqları yandırmaq istəyirsiniz. Lakin işıq düyməsinin harada yerləşdiyini bilmirsiniz. Əvvəlcə fənər yandırıb düymələrin yerini tapır, sonra isə otağın tamamilə işıqlanması üçün onları bir-birlərinin ardınca yandırırsınız. Zikr də öncə o biri mərhələyə keçid vasitəsi olan zəif mərtəbələrdən başlanır.
Quyu qazan şəxs, nəmli torpağa çatarkən həmin yerə diqqətlə baxır və suya çatmaq üçün sürətlə qazmağa başlayır. İnsan qəlbində də həmin proses baş verir; əgər qəlbdə həqiqət tapılıb, daha sürətlə üzə çıxarılarsa, daha çox həqiqət əldə olunacaq. İlahi mərifət, məhəbbət və zikr də belədir. Əgər insan öncə tapdığı kiçik yolda qətiyyətlə dayanarsa onun mərifəti və qəlblə zikri artacaq.
Əlbəttə, bu işlər Allahın lütfü ilə gerçəkləşir. Allahdan istəməliyik ki, öz məhəbbət və zikrini qəlbimizdə artırsın; Onu daha çox yad etmək üçün bizə şövq versin.
Maraqlıdır ki, bizə yolu göstəriblər. Əgər özbaşına getməli olsaydıq nə vaxt yola çatacağımız məlum deyildi.
Bəli, müştaq olmalıyıq. Bizim üçün asan olan zikrləri sonrakı zikrlər üçün müqəddimə etməliyik. İnsan Allahın qüdsi məhəlli və adları vasitəsi ilə əldə olunan rahatlıqda sonuclanan yolda təlaş etməlidir. Allahın müqəddəs məhəlli və adları vardır. İnsan həqiqətlərə yetişməklə müvəffəq ola bilər. Bu müqəddəs məkan pakizəlik məkanıdır; bu müqəddəs məkan bütün çirkinliklərdən uzaqdır. Beləliklə, kamillik mərtəbələrindən biri Allahın müqəddəs məkanı və adlarına çatmaqdır. Bu məkana çatdıqda təsəvvürümüzə sığmayan, heç nə ilə müqayisə edilməyən ləzzət, aramlıq və asayiş əldə olunur. Demək, insan bu kamala çatmaq üçün çalışmalıdır.
Duanın bu hissəsində bağışlanmaq, dünyəvi ehtiyaclar, əzab qorxusu və maddi arzulara çatmamaqdan söz açılmır. Minacatın bu hissəsində ən üstün ləzzətlərə, yəni müqəddəs ilahi məkan və adlara çatmaqdan danışılır. Lakin hər insanda bu qədər yüksək təlaş yoxdur. Əgər bu dualar olmasaydı, insan belə uca məqamların olmasını güman etməzdi.
Biz insanların təlaşı zəifdir; adətən, yemək, geyim, istirahət üçün sakit məkan və bu qəbildən olan nemətlər əldə etməyə çalışırıq. Müqəddəs məkan və ilahi adlara çatmaq üçün təlaş ilahi bəxşişdir. ]]>

Zikr haqqında bir nöqtə.

Güman etməyin ki, zikr dedikdə 1000 dənəli təsbeh götürüb təkrar-təkrar zikr demək nəzərdə tutulur. Allahı zikr, yad etmək dedikdə Onu qəlbən düşünmək nəzərdə tutulur. Qeyd etməliyik ki, Allahı yad etmək də məhəbbət kimi müxtəlif dərəcələrə malikdir və yalnız qəlbdə Allahı düşünmək kifayət etmir.
İnsanın yaranışı, onun ruzisi, çətinliklərin həlli, nemətlərdən dəfələrlə çox olan bəlaların uzaqlaşması və sair məsələlərə diqqət etmək və düşünmək, sonrakı zikr üçün zəmin yaradır. Əlbəttə, Allahı yad etmək üçün də ilahi tövfiq olmalıdır. Beləliklə, minacatın bu hissəsində ərz edirik: İlahi, biz istəyirik ki, Səni yad edək. Lakin bu iş üçün özün tövfiq əta et. Biz zikrin, Allahı yad etməyin ən üstün mərtəbəsinə çatmaq istəyirik. Buna görə də Allahın qəlblə zikrimizi getdikcə yüksək mərtəbələrə ucaltmasını və hər bir zikr mərtəbəsini o biri mərtəbəyə keçid vasitəsi etməsini istəyirik. Fərz edin ki, qaranlıq bir otağa daxil olub, işıqları yandırmaq istəyirsiniz. Lakin işıq düyməsinin harada yerləşdiyini bilmirsiniz. Əvvəlcə fənər yandırıb düymələrin yerini tapır, sonra isə otağın tamamilə işıqlanması üçün onları bir-birlərinin ardınca yandırırsınız. Zikr də öncə o biri mərhələyə keçid vasitəsi olan zəif mərtəbələrdən başlanır.
Quyu qazan şəxs, nəmli torpağa çatarkən həmin yerə diqqətlə baxır və suya çatmaq üçün sürətlə qazmağa başlayır. İnsan qəlbində də həmin proses baş verir; əgər qəlbdə həqiqət tapılıb, daha sürətlə üzə çıxarılarsa, daha çox həqiqət əldə olunacaq. İlahi mərifət, məhəbbət və zikr də belədir. Əgər insan öncə tapdığı kiçik yolda qətiyyətlə dayanarsa onun mərifəti və qəlblə zikri artacaq.
Əlbəttə, bu işlər Allahın lütfü ilə gerçəkləşir. Allahdan istəməliyik ki, öz məhəbbət və zikrini qəlbimizdə artırsın; Onu daha çox yad etmək üçün bizə şövq versin.
Maraqlıdır ki, bizə yolu göstəriblər. Əgər özbaşına getməli olsaydıq nə vaxt yola çatacağımız məlum deyildi.
Bəli, müştaq olmalıyıq. Bizim üçün asan olan zikrləri sonrakı zikrlər üçün müqəddimə etməliyik. İnsan Allahın qüdsi məhəlli və adları vasitəsi ilə əldə olunan rahatlıqda sonuclanan yolda təlaş etməlidir. Allahın müqəddəs məhəlli və adları vardır. İnsan həqiqətlərə yetişməklə müvəffəq ola bilər. Bu müqəddəs məkan pakizəlik məkanıdır; bu müqəddəs məkan bütün çirkinliklərdən uzaqdır. Beləliklə, kamillik mərtəbələrindən biri Allahın müqəddəs məkanı və adlarına çatmaqdır. Bu məkana çatdıqda təsəvvürümüzə sığmayan, heç nə ilə müqayisə edilməyən ləzzət, aramlıq və asayiş əldə olunur. Demək, insan bu kamala çatmaq üçün çalışmalıdır.
Duanın bu hissəsində bağışlanmaq, dünyəvi ehtiyaclar, əzab qorxusu və maddi arzulara çatmamaqdan söz açılmır. Minacatın bu hissəsində ən üstün ləzzətlərə, yəni müqəddəs ilahi məkan və adlara çatmaqdan danışılır. Lakin hər insanda bu qədər yüksək təlaş yoxdur. Əgər bu dualar olmasaydı, insan belə uca məqamların olmasını güman etməzdi.
Biz insanların təlaşı zəifdir; adətən, yemək, geyim, istirahət üçün sakit məkan və bu qəbildən olan nemətlər əldə etməyə çalışırıq. Müqəddəs məkan və ilahi adlara çatmaq üçün təlaş ilahi bəxşişdir. ]]>